Start  ›  Firmy, Hotele, Restauracje  ›  Café u. Restaurant Schweizerhaus  ›

Schweizerhaus - obecnie ul. Tatrzańska nr 2.

Restauracja „Szwajcarski dom” powstała przy ówczesnej Am Karlsberg nr 14 w II połowie XIX wieku. Do co najmniej 1916 roku właścicielem posesji był G. R. Demolsky posiadający ponadto niezabudowaną działkę znajdującą się za restauracją (nr 12), który w latach 1897-1908 (stemple pocztowe) wydawał pocztówki z widokiem restauracji. Od początku 1894 roku jak pisał Franciszek Mamuszka w książce „Kaszubi oliwscy” odbywały się w lokalu, „zapewne polskiego pochodzenia właściciela” zebrania towarzystwa „Jedność”. „Zebrania w tym lokalu odbywały się i w następnych latach, choć wynajem sali pochłaniał lwią część budżetu towarzystwa, gdyż za każde posiedzenie zarządu czy imprezę, płacono 6 marek czyli rocznie 144 marki.” Jedna z pocztówek wydana na przełomie XIX i XX wieku podała nazwisko podnajemcy restauracji. Był nim do około 1916 roku Wilhelm Thiel.

Pomiędzy 1916 a 1927 rokiem (książki adresowe) nowym właścicielem posesji i kawiarni został Karl Shultz. W wyniku zmian, jakie następowały w Oliwie restauracji nadano nr 20 a kilka lat później (1929-1931), gdy część ulicy Am Karsberg (od dzisiejszej ul. Opackiej róg Tatrzańskiej i Czyżewskiego do ul. Spacerowej) włączono do Saltzmannstraße (dzisiejsza Opacka) posesji nadano nr 2. Karl Shultz był jej właścicielem, do co najmniej 1942 roku (ostatnia książka adresowa Gdańska).

Po II wonie światowej uliczce nadano nazwę Tatrzańska. W 1980 roku Franciszek Mamuszka pisał: budynek zaadoptowano „po 1945 r. na kawiarenkę, a następnie na dom mieszkalny; w 1978 r. został wyremontowany.” Jakiś czas temu ponownie został odremontowany. Pełni nadal funkcję mieszkaniową.

Piotr Leżyński


 Café u. Restaurant Schweizerhaus am Karlsberg. Inhaber Wilhelm Thiel. Widok od dzisejszej ul. Czyżewskiego.
Zbiory Jerzego Abramowicza.


 Restaurant Schweizerhaus. Pocztówkę wysłano 05.04.1916 roku.
Internet: www.StaraOliwa.pl.



 Schweizerhaus. Widok od dzisejszej ul. Czyżewskiego.
Zbiory Piotra Leżyńskiego.


Początek strony.