Start  ›  Ulice  ›  Bytowska  ›  Młyn XX  ›

M. Kilarski, F. Mamuszka, J. Stankiewicz, Zabytki miasta Gdańska, Oliwa, Gdańsk 1957:

MŁYN XX. Powyżej fermy lisów zachowany mały stawek i tama z fabryczki fornieru.
Na zachód, ok. 600 kroków od fermy lisów, powyżej drogi do Klukowa, w lesie ogromny, rozłupany głaz narzutowy "Diabelski Kamień".
Rejon Doliny Radości należał do rozległej majętności sekretarza królewskiego Jerzego Wachschlägera (1682 - 1708), a następnie do Wejhera (1708-1761).


 Zobacz również:
 Młyn XX  w dziale "Młyny"


 Leśniczówka. Około 1915 roku.
Zbiory Krzysztofa Gryndera.

      - Nowi goście w zoologu we Freudenthal.
Onegdaj [przed 4 grudnia 1928 roku] nadszedł na tutejszym dworcu z Ameryki północnej nowy transport lisów południowych, tak zawnych "srebrnych", których zakupiła ferma doświadczalna do hodowli zwierząt na uzupełnienie zwierzostanu tamtejszego zoologu. 14 sztyk pięknych okazów zauważyliśmy w klatce. Są to już potomkowie trzech lisów, których ferma przed rokiem w Alasce i w jednej z tamtejszych ferm do rozpłodnienia zostawiła. Według udzielonych nam informacji, każdy z lisów posiada wartość około 3.000 gld, wobec czego nie jest wcale wykluczonem, że hodowla tych zwierząt opłaci się czasem dobrze.

Gazeta Gdańska środa dn. 5 grudnia 1928 roku.


Gazeta Gdańska środa dn. 5 grudnia 1928 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Ferma Lisów. Fot. z Danziger Neueste Nachrichten 12-13.09.1931 r.
Przekazał Jan Daniluk.



Zobacz również:
Jan Daniluk, "O bizonie, wilkach i żyrafach...", 10.01.2016.


 Freudental. Lata 30 XX wieku.
Zbiory Piotra Leżyńskiego.

Franciszek Mamuszka, "Oliwa. Okruchy z dziejów, zabytki", Gdańsk 1985 r.:

      W 1928 r. powstał w Dolinie Radości niewielki zwierzyniec oraz ferma zwierzątek futerkowych, istniejąca również i dzisiaj powyżej nadleśnictwa."





Pozostałości po fermie lisów. 26 maj 2005 roku.
Fot. Piotr Leżyński.

Fot. Piotr Leżyński - pozostalości po fermie



Książka telefoniczna z 1937 roku.
Zbiory TPG Strefa Historyczna WMG.


Dziennik Bałtycki z 8 lipca 1961 roku.
Zbiory Bałtyckiej Biblioteki Cyfrowej.


Dziennik Bałtycki z 13 grudnia 1965 roku.
Zbiory Bałtyckiej Biblioteki Cyfrowej.


Dziennik Bałtycki z 24 marca 1967 roku.
Zbiory Bałtyckiej Biblioteki Cyfrowej.

Gdańska Infrastruktura Wodociągowo-Kanalizacyjna Sp. z o. o. (www.giwk.pl):

Ujęcie wody "DOLINA RADOŚCI" - położone jest ok. 5 km na południowy zachód od Oliwy, na obszarze leśnym w dwóch dolinach: Potoku Oliwskiego i jego dopływu, w granicach Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego w Gdańsku - Oliwie. Utrzymanie statusu TPK gwarantuje skuteczną ochronę wód podziemnych. Ujęcie wybudowane zostało w 1911 roku. Wówczas było usytuowane w Dużej Dolinie i składało się z 13 studni oraz przypuszczalnie również drenażu poziomego. W latach 1954 - 1964 ujęcie zostało rozszerzone o wschodnią część ujęcia w Małej Dolinie. W 1959 r. dobudowana została druga część stacji pomp i uzdatniania, którą następnie w 1961 r. włączono do eksploatacji.
Początkowo ujęcie bazowało tylko na czwartorzędowej warstwie wodonośnej, lecz od roku 1972 ujmuje również trzeciorzędową. Obecnie ujęcie składa się z 5 studni głębinowych usytuowanych w Dużej Dolinie oraz 5 studni w Małej Dolinie. Ujmowana woda z ww. studni tłoczona jest do stacji uzdatniania wody, skąd po uzdatnieniu na filtrach podawana jest, poprzez pompownię drugiego stopnia, do sieci miejskiej.

Fot. Piotr Leżyński - Dolinia Zajączkowskiego Potoku


Ujęcie wody dla Oliwy. 22 maj 2005 roku.
Fot. Piotr Leżyński.

Początek strony.