Start  ›  Firmy, Hotele, Restauracje  ›  Zakłady Mechaniki Precyzyjnej  ›

Zakłady Mechaniki Precyzyjnej - ul. Beniowskiego 5.

Początek ZMP w Gdańsku sięga 1952 roku, gdy spółdzielnię ”Student” przeniesiono z ul. Lendziona do centrum Wrzeszcza (ul. Jaśkowa Dolina 5 - Obecnie "Manhattan").

W Oliwie Zakłady Mechaniki Precyzyjnej rozpoczęły produkcję od wykonania 18 wag analitycznych w listopadzie 1954 roku. W okresie PRL (1952-1989) wcielone zostały, jako ”Mera-Wag” do zjednoczenia ”Mera” (maszyn matematycznych, później maszyn cyfrowych). Firma produkowała znane i cenione na świecie oraz w RWPG wagi precyzyjne (niektóre posiadały wyświetlacz lampowy - wniosek patentowy z 1978 r.) i równie docenianą aparaturę powietrzną dla płetwonurków. W latach 1960-1965, jak pisał Dziennik Bałtycki (20.10.1965), firma eksportowała do 30 krajów świata 40% swej produkcji a zamówienia przyjmowano już na 1967 rok. Był to w tym czasie jedyny zakład w Gdańsku „wytypowany” do produkcji eksportowej i jeden z 40 w kraju.

Od około 1973 roku ”Mera-Wag” zaczął kształcić w ZSZ przy CKUMiE w Gdańsku przyszłą załogę w kierunkach mechanicznych, a od 1975 również elektronicznych, kontynuując kształcenie do 1991 roku (koniec ostatniego roku rozpoczętego 1988).

ZMP ”Mera-Wag” zlikwidowane zostały w ostatnich latach rządu Edwarda Gierka (1979/1980 r.). Sprzedano wówczas licencję dobrze prosperującego zakładu do Republiki Federalnej Niemiec (jeśli nie wiadomo o co chodzi to chodzi o ”zielone” od konkurencji - tak ogólnie była jeszcze przez długi czas oceniana sprzedaż zakładu).

W rekompensacie stworzono ”nową” firmę: Zakłady Mechaniki Precyzyjnej ”Unitra-Magmor” należącą do stowarzyszenia firm elektronicznych ”Unitra”. W trójmieście działały w tym czasie trzy takie duże firmy elektroniczne: ”Unimor” w Gdańsku, ”Telmor” we Wrzeszczu i ”Radmor” w Gdyni.
Firma ”Magmor” produkowała od przełomu 1979/1980 roku czterościeżkowe magnetofony szpulowe typu ZK140T(M) (T - tranzystorowy) na licencji firmy Grundig. Produkcja ta była lustrzanym odbiciem firmy Kasprzak z Warszawy, która od początku lat siedemdziesiątych produkowała magnetofony lampowe typu ZK120 (później ZK125 i ZK140 - Grundig używał nomenklaturę TK).
Ze względu na swą wcześniejszą specyfikę ”Magmor” posiadał dobrze wyposażone działy techniczne, na których produkowano mechaniczne części magnetofonu (WN - narzędziowy, W1 - mechaniczny, W3 - wtryskarek oraz galwanizernia, ślusarnia i hartownia).
Taśmę produkcją (”kierat”) magnetofonu szpulowego typu ZK140T(M) umiejscowiono na 1 piętrze w budynku stojącym wzdłuż ul. Beniowskiego (W2). Od strony ulicy montowano w korpusy mechanizm, a naprzeciw elektronikę lutując do niej wiązki przewodów. Dalej magnetofony uruchamiano, testowano i na końcu pakowano gotowy wyrób.
W tej samej hali w pobliżu łącznika z budynkiem dyrekcji od strony dziedzińca rozpoczęto w latach 1982-1983 produkcję magnetofonu kieszonkowego (dyktafonu) M101. W głębi zakładu w parterowej hali montowano w tym samym czasie mechanizmy (”werk”) do magnetofonu ”Finezja” (M551S) w całości produkowanego przez zakłady w Lubartowie.
W latach osiemdziesiątych ”Magmor” produkował jeszcze odtwarzacze i magnetofony: P211 (odtwarzacz samochodowy), MSD1402, MSD1403 i MSD5220.

Miesięcznik Radio Elektronik nr 10-1983 r. (przegląd schematów):Magnetofon M101, produkowany w Zakładach Mechaniki Precyzyjnej UNITRA-MAGMOR w Gdańsku, jest dwuścieżkowym, monofonicznym magnetofonem przeznaczonym do zapisywania i odtwarzania sygnałów fonicznych przy użyciu kaset Compact 60 z taśmą żelazową Fe2O3. Jest on najmniejszy z dotychczas produkowanych seryjnie magnetofonów w Polsce.

Miesięcznik Radio Elektronik nr 11-1986 r. (przegląd schematów):Magnetofony MSD-1402 i MSD 1403 produkowane w Zakładach Mechaniki Precyzyjnej UNITRA-MAGMOR w Gdańsku są wysokiej klasy sieciowymi kasetowymi magnetofonami stereofonicznymi typu DECK, przeznaczonymi do odtwarzania i zapisu dźwięków na taśmach żelazowych, żelazowo-chromowych i chromowych w kasetach typu COMPACT C-60 i C-90.

Miesięcznik Radio Elektronik nr 11-1987 r. (przegląd schematów):Magnetofon MSD 5220 produkowany w ZMP UNITRA-MAGMOR w Gdańsku jest stereofonicznym magnetofonem typu DECK, przeznaczonym do zapisywania i odtwarzania sygnałów fonicznych z żelazowych, żelazowo-chromowych i chromowych kaset magnetycznych, umieszczanych w kasetach COMPACT C-60 i C-90. Magnetofon ten może współpracować ze wszystkimi wzmacniaczami m.cz. i odbiornikami radiowymi, mającymi standardowe wejścia i wyjścia.

W latach 1989-1990 zakład ”Unitra-Magmor” wcielony został ponownie do grupy ”Mera” (”Mera-Magmor”) i następnie włączony w skład zakładów ”Mera-Błonie”, oddział w Gdańsku Oliwie, co doprowadziło w rezultacie do zaniechania produkcji w sierpniu 1991 roku. Niewielka część z wykwalifikowanych pracowników znalazła zatrudnienie w powstałej w 1991 roku firmie zajmującej się usługami galwanicznymi - GALMEX Sp. z o. o., która w latach 1991-1994 mieściła się na terenie zakładu.

30 dni nr 4(42) lipiec-sierpień 2002 (str. 41-45):Bramę Zakładów Mechaniki Precyzyjnej zamknęła pani Teresa Jakonis jako ostatni pracownik, a stało się to 3 września 1992 roku.

W dniu 16 lutego 1989 roku Prezydent Miasta Gdańska powołał do życia Międzynarodowe Targi Gdańskie z siedzibą przy ul. Beniowskiego 5. W 1994 roku MTG rozpoczęły swą działalność wystawniczą w przystosowanych, oraz nowo wybudowanych halach na terenie należącym niegdyś do Zakładów Mechaniki Precyzyjnej. W kwietniu 2012 roku MTG przeniosło się do nowej siedziby w Letnicy a teren, który zajmowały (dwie działki - około 4,2 i 1,4 ha) próbowano sprzedać w pierwszej połowie 2012 roku za 65 mln zł. W grudniu 2013 roku podjęto kolejną (trzecią) próbę sprzedaży działek.

Piotr Leżyński

Artykuł Dziennika Bałtyckiego z 20.10.1965 roku.
Instrukcja obsługi wagi typoszeregu WS20 (1973).



Zbiory Krzysztofa Gryndera.


30 dni nr 4(42) lipiec-sierpień 2002 (str. 44).


30 dni nr 4(42) lipiec-sierpień 2002 (str. 44).




Dziennik Bałtycki z 7 października 1964 roku.
Zbiory Bałtyckiej Biblioteki Cyfrowej.


13.12.2013 - www.Trojmiasto.pl (mat. GARG).

Wspomnienia (1 wrzesień 1980 – 31 sierpień 1983).

Warsztaty szkolne.


Trafiłem do firmy ”MAGMOR” z ZSZ Morskiej Obsługi Radiowej Statków (MORS - z kierunku monter aparatury radiowo telewizyjnej) mieszczącej się w Gdyni Orłowie. Był to ostatni rok tego kierunku i część (około 30-40%) uczniów musiała we własnym zakresie załatwić sobie praktykę zawodową. Większość z nich praktykowała w prywatnych serwisach, z czego zbytnio nie była zadowolona (głównie ilość godzin pracy). Ja na szczęście miałem sąsiadkę pracującą w zaopatrzeniu na stanowisku kierowniczym w ówczesnej firmie ”MAGMOR”.
Tam we wrześniu 1980 roku pomyłkowo skierowano mnie do praktykowania mechaniki w hali w głębi zakładu. Pracowałem przy wytłaczarkach podzespołów i przy końcowym toczeniu (raczej wyrównywaniu brzegów) talerzy mechanizmu magnetofonu ZK140T. Po niecałym miesiącu z nudów zacząłem trochę regulować tymi gałkami w tokarce i po wytoczeniu jakiejś ilości dla mnie fantazyjnych wzorów na talerzach zrobiła się mała afera ("zmarnowałem materiał i pracę innych osób"). Wówczas trafiłem, w końcu, do warsztatów elektronicznych.
Warsztaty te znajdowały się w baraku zaraz za budynkiem głównym stojącym wzdłuż ul. Śląskiej. Stała tam maszyna automatycznie przycinająca przewody na zadaną długość, odizolowująca końcówki oraz licząca ilość przyciętych przewodów. Spinano je w wiązki po 100-500 szt. Maszyna zresztą jak na te czasy była bardzo nowoczesna, choć wykonywana praca zdawała się być żmudna.


Magnetofon szpulowy ZK 140T(M).


Kasetowy odtwarzacz samochodowy P211.


Magnetofon kasetowy MSD 1402, 1405.

Początek strony.